یادگیری مشارکتی با تأکیدبر تعامل، همکاری و مشارکت فعال دانش‌آموزان،زمینه رشدمهارت‌های اجتماعی وروان‌شناختی آنان را فراهم می‌سازد.پژوهش حاضربا هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر یادگیری مشارکتی بر همدلی و تاب‌آوری دانش‌آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی ناحیه4استان قم انجام شد.این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی ناحیه ی4 استان قم در سال تحصیلی۱۴۰۴–۱۴۰۵بود. تعداد۳۰ دانش‌آموز به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل،هرکدام شامل ۱۵نفر، جایگزین شدند.گروه آزمایش طی هشت جلسه آموزش مبتنی بر یادگیری مشارکتی دریافت کرد. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل مقیاس همدلی دیویس 21 گویه و پرسشنامه تاب‌آوری کانر و دیویدسون 25 گویه بود. پایایی هر دو ابزار در پژوهش حاضر با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بررسی شدو برای هر دو ابزار مقدار۰/۸۱به دست آمد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره تجزیه‌وتحلیل شد.نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که پس ازکنترل اثرپیش‌آزمون، بین دو گروه آزمایش و کنترل از نظر ترکیب متغیرهای همدلی وتاب‌آوری تفاوت معناداری وجود دارد (P<0/001).همچنین، نتایج نشان داددانش‌آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل،پس از اجرای مداخله،نمرات بالاتری در همدلی و تاب‌آوری کسب کردند.