چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سرمایه روانشناختی و راهبردهای یادگیری خودتنظیمی در پیش‌بینی موفقیت تحصیلی دانشجویان دانشگاه علمی‌کاربردی استان قم انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی با رویکرد رگرسیون چندگانه بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان این دانشگاه در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ (N=2300) بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای و نرم‌افزار G*Power، حجم نمونه ۱۰۷ نفر تعیین شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتانز(PCQ-24)و پرسشنامه راهبردهای یادگیری خودتنظیمی(MSLQ) گردآوری شد. پایایی پرسشنامه‌ها به ترتیب با آلفای کرونباخ ۰٫۹۸۸ و ۰٫۹۹۹ محاسبه شد.
یافته‌ها نشان داد که مدل رگرسیونی طراحی‌شده قادر به تبیین ۷٫۸٪ از واریانس موفقیت تحصیلی است (p=0.005،F=5.500)راهبردهای یادگیری خودتنظیمی پیش‌بین مثبت و معنادار موفقیت تحصیلی بودند (p=0.002،β=0.381) در حالی که سرمایه روانشناختی نقش معناداری در پیش‌بینی موفقیت تحصیلی نداشتp=0.158)). همچنین، همبستگی مثبت و معناداری بین سرمایه روانشناختی و راهبردهای یادگیری خودتنظیمی مشاهده شد.
نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که راهبردهای یادگیری خودتنظیمی نقش کلیدی در موفقیت تحصیلی ایفا می‌کنند و برنامه‌ریزی برای تقویت این راهبردها از طریق کارگاه‌های آموزشی و مشاوره تحصیلی می‌تواند به بهبود عملکرد تحصیلی دانشجویان منجر شود.